Teoria twórczości

“Teoria twórczości” Andrzeja Góralskiego to zbiór esejów filozoficznych i pedagogicznych o następująco zatytułowanych rozdziałach:
-O naturze twórczości
-Człowiek i twórca
-O tworzeniu i urzeczywistnianiu idei
-Poznawanie twórczości
-Proponuję intuicjonizm syntetyczny
-O mądrości i głupocie
-Trafność metafory
-O ujęciach fenomenu twórczości
-Heurystyka, czyli ars inveniendi
-Logika czynu – źródłem
-Heurystyki heurystyki
-Ku logice intuicji
-Metoda konstruowania metod heurystycznych
-Wzorce twórczości
-O mistrzostwie
-O indywidualności
-Pedagogika twórczości jako środek formowania elit
-Celowo dobrane zestawy zadań
-O samouctwie
-Uwagi o skuteczności
-Memoriał Eulera
-Aere perennius
-Spostrzeżenia matematyczne
-Przygoda ze ,,zdarzeniem rozmytym”
-Uczłowieczenie krajobrazu
-Poezje
-W drodze
-Podejmowanie wyzwań życia
-O miłości, po prostu
-Urzeczywistnianie wspólnotowości
-O odpowiedzialności
-Posłowie.
We wprowadzeniu można przeczytać:
,,Ze spisu treści monografii można zorientować się, iż praca jest wielowątkowa, przy czy ma wyraźnie określony cel główny – uchwycić zasadnicze zagadnienia podejmowane i rozwiązywane w dziedzinie teorii twórczości oraz wyrazić je z głównych dla autora punktów widzenia – to jest filozofii i pedagogiki twórczości”.